Przejdź do głównej treści
Otwórz wyszukiwarkę
Szukaj
Zamknij wyszukiwarkę Wyczyść Szukaj
Produkty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły

Twój koszyk jest pusty

PREMIERA: CZERWIEC 2026

Czarna Księga katolicyzmu

Kończy się przedsprzedaż!


PREMIERA: WIOSNA 2026

CZARNA KSIĘGA KATOLICYZMU

Ruszyła przedsprzedaż!

To publikacja ukazująca w porządku chronologicznym 100 wydarzeń, które położyły się największym cieniem na historii Kościoła katolickiego. Na liście znajdują się między innymi poszczególne krucjaty przeciw poganom i heretykom, działania inkwizycji, współpraca ze zbrodniczymi reżimami, czy polityka walki z używaniem prezerwatyw w Afryce. Każdej z pozycji na liście została przyporządkowana przybliżona liczba śmiertelnych ofiar, każdej też towarzyszy kolorowa ilustracja.

Czarna Księga Katolicyzmu to książka tak mocna, że nie znajdziesz jej w empikach. Księgarze się jej boją, media (z chlubnymi wyjątkami) panikują. Serwisy crowfundingowe jak Wspieram.to odmówiły współpracy... Jej wydanie zależy wyłącznie od Czytelników, dlatego zdecydowaliśmy się na własny crowfunding🌱. Proponujemy sfinansowanie Czarnej Księgi katolicyzmu w ramach przedsprzedaży (wysyłka w pierwszej połowie czerwca 2026) - można zakupić ją z wyprzedzeniem w jednej z czterech opcji:


1️⃣ zwykły zakup z 10 zł rabatu (cena 49 zł) 

->dowiedz się więcej

2️⃣ zakup egzemplarza z odręcznym podziękowaniem autora (cena 100 zł) 

->dowiedz się więcej

3️⃣ zakup egzemplarza i figurowanie na liście Patronów publikacji na jednej z pierwszych stron książki - strony 7-8 (+odręczny wpis z podziękowaniem autora) (cena 500 zł) 

->dowiedz się więcej

4️⃣ zakup egzemplarza i figurowanie na liście Fundatorów publikacji na początku książki - strony 5-6 (+odręczny wpis z podziękowaniem autora) (cena 1000 zł) 

->dowiedz się więcej

Patronem merytorycznym "Czarnej Księgi katolicyzmu" został Kongres Świeckości.

Kongres Świeckości to platforma współpracy organizacji działających na rzecz rozdziału kościoła od państwa, pracująca nad pozyskiwaniem wsparcia politycznego dla tej idei.


✅ W 2017 roku poprzez Manifest Świeckości doprowadził do wpisania postulatów świeckich do programu wyborczego partii politycznych polskiej lewicy;

✅ W 2020 stworzył i złożył do Sejmu projekt ustawy Świeckie Państwo dotyczacy jawności i likwidacji przywilejów związanych z majątkiem kościelnym

 W 2021 roku ruszył z akcją SamePlusy, proponującą odchodzenie od kościelnych schematów w codziennym życiu; Kampania #ZegnajReligio zakończyła się medialnym sukcesem;

 W 2022 wypuscił na ulice Warszawy #Antyhomofobus w odpowiedzi na furgonetkę Fundacji Pro – Prawo Do Życia (anty-LGBT i anty-Choice);

✅ Należy od 2023 roku do Europejskiej Sieci Laickiej.

Patronem merytorycznym "Czarnej Księgi katolicyzmu" została Koalicja Ateistyczna - stowarzyszenie promujące świeckie państwo, racjonalny światopogląd i integrację osób o poglądach ateistycznych oraz nieteistycznych, walczące o ograniczenie wpływu religii na życie publiczne i politykę.

Jej dokonania to między innymi:


✅ Coroczne organizowanie Dni Ateizmu w Warszawie — największego wydarzenia ateistycznego w Polsce.

✅ Inicjowanie i prowadzenie Ogólnopolskich Zlotów Ateistów oraz integracyjnych pikników środowiska.

 Regularne prelekcje, debaty i audycje propagujące racjonalizm i świeckie spojrzenie na społeczeństwo.

 Ustanowienie i organizowanie Okrągłego Stołu Ateistów — platformy współpracy organizacji świeckich w Polsce.

✅ Publiczne akcje i stanowiska przeciwko klerykalizacji państwa, w tym manifestacje i debaty w przestrzeni publicznej.

Autor


Autorem Czarnej Księgi katolicyzmu jest Max Bojarski - działacz społeczny, wydawca, wolnomyśliciel  i przedsiębiorca. "Przekopał" wiele bibliotek i spędził kilka lat na opracowywaniu tej książki. Więcej o Maxie Bojarskim przeczytasz TUTAJ.

Matronatem społecznym objął „Czarną Księgę katolicyzmu” Ogólnopolski Strajk Kobiet — ruch społeczny walczący o prawa kobiet, świeckie państwo, wolność osobistą oraz wyrażający sprzeciw wobec politycznej dominacji Kościoła katolickiego w Polsce. OSK stał się jednym z najważniejszych symboli obywatelskiego oporu wobec klerykalizacji i faszyzacji życia publicznego.


Jego dokonania to między innymi:


Masowa mobilizacja społeczna w latach 2020–2021 — największe protesty uliczne w Polsce po 1989 roku, organizowane w obronie praw kobiet i wolności obywatelskich.

Obrona praw reprodukcyjnych kobiet — konsekwentne działania przeciw przymusowi reprodukcyjnemu, ograniczaniu dostępu do badań, antykoncepcji i legalnej aborcji.

Nagłośnienie problemu wpływu Kościoła na państwo — uczynienie z tematu rozdziału Kościoła od państwa centralnego punktu debaty publicznej.

Budowa ogólnopolskiej sieci aktywistycznej — połączenie setek lokalnych inicjatyw, miast i środowisk obywatelskich w jeden rozpoznawalny ruch.

Zmiana języka debaty publicznej — przełamanie wieloletniego tabu wokół krytyki hierarchii kościelnej, patriarchatu i podporządkowania kobiet religijnym dogmatom.

To książka, której nie chcą widzieć w księgarniach.

Ktoś w końcu musi ją wydać. Albo my, albo nikt.

Przy większych zamówieniach darmowa przesyłka

 Na terenie Polski dla każdego zamówienia powyżej 99 zł

Patronem medialnym „Czarnej Księgi katolicyzmu” został tygodnik „Fakty po Mitach” — niezależne pismo społeczno-publicystyczne znane z krytycznego podejścia do nadużyć instytucji kościelnych, obrony świeckiego państwa oraz promowania racjonalizmu, wolności sumienia i praw obywatelskich. Od lat stanowi jedno z najważniejszych mediów światopoglądowych w Polsce poza głównym nurtem.


Jego dokonania to między innymi:


Wieloletnie ujawnianie nadużyć Kościoła instytucjonalnego — publikacje dotyczące hipokryzji hierarchów, finansowych przywilejów oraz przypadków tuszowania skandali.

Konsekwentna obrona świeckości państwa — nagłaśnianie problemów związanych z uprzywilejowaną pozycją Kościoła katolickiego w prawie, edukacji i polityce.

Tworzenie przestrzeni dla wolnomyślicieli i sceptyków — oddawanie głosu autorom reprezentującym racjonalizm, humanizm i krytyczne myślenie.

Komentowanie bieżących wydarzeń z perspektywy obywatelskiej — analizy społeczne i polityczne wolne od klerykalnej autocenzury.

Przykładowe rozdziały

  • KRUCJATA DZIECIĘCA (1212)

     

    ZBRODNIA NR 11


    ofiary: tysiące zmarłych (głównie dzieci), przeważnie z głodu i chorób

     

    Te dzieci nas zawstydzają…

    Papież Innocenty III chwaląc zapał uczestników tzw. krucjaty dziecięcej, chcąc w ten sposób zmobilizować królów do V, oficjalnej krucjaty 

     

    Choć tzw. krucjata dziecięca z 1212 roku nie była legitymizowana przez papieża (formalnie nigdy nie uznał tej wyprawy za legalną krucjatę i nie nadał jej uczestnikom odpustów), została zorganizowana w klimacie religijnej histerii, który Kościół sam przez dekady podsycał: przekonania, że Bóg żąda kolejnych wypraw i że cud zastąpi rozsądek. Wiosną 1212 roku we Francji i Niemczech miejscowi księża zaczęli wspierać misję, której podjęli się dwaj charyzmatyczni chłopcy – Étienne z Cloyes i Mikołaj z Kolonii – którzy twierdzili, że Bóg nakazał im wyzwolić Jerozolimę bez użycia broni. Dziesiątki tysięcy dzieci i nastolatków (a także ludzi marginesu, bezrolnych chłopów i parobków – osoby o niskim statusie społecznym, „wiecznych nieletnich” w strukturze feudalnej) porzuciło domy i ruszyło na południe, wierząc, że Morze Śródziemne rozstąpi się przed nimi jak przed Mojżeszem.
    Nie rozstąpiło się. Wielu uczestników zmarło po drodze z głodu i wyczerpania. Według jednego z przekazów, część spośród tych, którzy dotarli do portów, padła ofiarą handlarzy niewolników i została sprzedana do Afryki Północnej i na Bliski Wschód. To nie był „romantyczny epizod”, lecz masowa katastrofa wywołana religijną manipulacją i wynikłym z niej zbiorowym złudzeniem.

     

    GŁÓWNY ZWIĄZANY Z TĄ ZBRODNIĄ PRZEDSTAWICIEL KOŚCIOŁA:

    Papież Innocenty III

    Kościół, który stworzył ideologiczne warunki dla tej “krucjaty”, choć odnosił się do niej z rezerwą (a zdarzało się, że lokalni biskupi odradzali udział w wyprawie), nie próbował jej skutecznie przerwać, a co więcej, jak świadczy cytat na początku tego rozdziału, papież próbował wykorzystać ją propagandowo. Choć "krucjata dziecięca" była oddolnym ruchem ludowym, to któż inny niż on i wszechpotężny wówczas w Europie Kościół mógł ją powstrzymać? Niektóre przekazy mówią o tym, że Innocenty na spotkaniu z grupą uczestników, nakazał jej powrót do domów, ale inne wręcz o tym, że kiedy indziej przyjął na oficjalnej audiencji Mikołaja z Kolonii, przywódcę wyprawy dzieci z Niemiec, tym samym legitymizując jego poczynania.

    ->BIBLIOGRAFIA

    Czytaj całość
  • KRUCJATA PRZECIW SŁOWIANOM POŁABSKIM (1147)

     

    ZBRODNIA NR 8


    ofiary: tysiące

     

    Kiedy powiewa sztandar krucjaty, pod znakiem Krzyża kryje się bestia, a wszyscy - bez wyjątku - czynią rzeczy na co dzień niedopuszczalne.


    Christopher Humphreys

     

    Krucjata przeciw Słowianom Połabskim z 1147 roku to jedna z najbardziej jednoznacznych kompromitacji średniowiecznego Kościoła. Nie była to żadna „obrona wiary”, lecz religijnie usankcjonowana wojna kolonialna.

    W trakcie wyprawy niszczono grody i osady (m.in. Dobin, Brenna, okolice Szczecina), palono świątynie, mordowano ludność cywilną. Masowe chrzty odbywały się pod przymusem – wybór był prosty: przyjęcie chrześcijaństwa albo śmierć. Kronikarz Helmold z Bozowa pisał bez ogródek, że pogan „albo nawracano przemocą, albo wycinano w pień”.

    To wydarzenie pokazuje jasno: Kościół nie tylko nie hamował przemocy, lecz stworzył dla niej ideologiczne i duchowe usprawiedliwienie. Krucjata połabska nie była „błędem epoki”, lecz logiczną konsekwencją doktryny, według której inaczej wierzący nie zasługują na życie.

     

    GŁÓWNY ODPOWIEDZIALNY ZA TĘ ZBRODNIĘ PRZEDSTAWICIEL KOŚCIOŁA:

    Papież Eugeniusz III

    Papież Eugeniusz III, bullą Divina dispensatione, zrównał tę wyprawę z krucjatami do Ziemi Świętej i obiecał uczestnikom odpust zupełny. Przekaz był prosty: zabijanie pogan nad Łabą daje takie same „zasługi duchowe” jak walka o Jerozolimę. To wystarczyło, by książęta niemieccy i duńscy ruszyli na podbój ziem słowiańskich – jeśli nie skusiło ich oczyszczenie duszy, to dla ziemi, łupów i władzy. 

     

    ->BIBLIOGRAFIA

    Czytaj całość

    Zapisz się do newslettera

    Podaj swój adres e-mail, jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach i promocjach (tylko od nas).

    Patronatem merytorycznym „Czarnej Księgi katolicyzmu” została Fundacja im. Kazimierza Łyszczyńskiego — organizacja odwołująca się do dziedzictwa jednego z najsłynniejszych polskich wolnomyślicieli, straconego w XVII wieku za poglądy filozoficzne. Fundacja promuje świeckość państwa, wolność sumienia, prawa człowieka oraz rozwój społeczeństwa opartego na rozumie, tolerancji i odpowiedzialności obywatelskiej.


    Jej dokonania to między innymi:


    Upamiętnianie Kazimierza Łyszczyńskiego — przypominanie postaci symbolizującej walkę o wolność myśli i sprzeciw wobec religijnego fanatyzmu.

    Promowanie idei państwa świeckiego — działania edukacyjne i społeczne na rzecz neutralności światopoglądowej instytucji publicznych.

    Wsparcie środowisk humanistycznych i racjonalistycznych — integrowanie osób oraz organizacji działających na rzecz wolności sumienia i praw obywatelskich.

    Organizacja debat, wydarzeń i inicjatyw obywatelskich — tworzenie przestrzeni do rozmowy o demokracji, prawach jednostki i roli religii we współczesnym państwie.

    Przeciwdziałanie dyskryminacji światopoglądowej — obrona osób niewierzących, agnostycznych oraz wszystkich narażonych na wykluczenie z powodów przekonań.

    • Zbrodnia 22 - Zagłada Zakonu Templariuszy
    • Zbrodnia 50 - Procesy o czary w Trewirze
    • Zbrodnia 58 - Proces Galileusza
    • Zbrodnia 80 - "Szlak Szczurów"
    • Zbrodnia 86 - Patologia Zakonu Chrystusa
    Slajd z