PODBÓJ PAŃSTWA INKÓW (1532-1533)

ZBRODNIA NR 53

ofiary: od 5 do 12 milionów

Posłuszeństwo i szacunek Peruwiańczyków dla ich królów brały się z przekonania, że ojcem tych ostatnich było Słońce. Ale przywiązanie i miłość do władców miały źródło w prawości oraz cnotach Inków. (…)

Françoise de Graffigny, Listy Peruwianki

Podbój imperium Inków w XVI wieku to jedna z najciemniejszych kart nie tylko historii Hiszpanii, ale także Kościoła katolickiego, który ten proces błogosławił, usprawiedliwiał i ideologicznie wspierał.
W 1532 roku Francisco Pizarro, dysponując zaledwie kilkuset żołnierzami, wkroczył do Peru. Pod pretekstem rozmów dyplomatycznych zwabił władcę Inków Atahualpę do Cajamarki, gdzie dokonano masakry jego świty i wzięto go do niewoli. Choć Inkowie zapłacili gigantyczny okup w złocie i srebrze, Atahualpa został po pokazowym procesie stracony — po wcześniejszym „ochrzczeniu”, by Kościół mógł formalnie uznać egzekucję za dopuszczalną. Duchowni towarzyszyli konkwistadorom na każdym etapie. Niszczyli świątynie, palili kodeksy kultury, narzucali chrzest pod przymusem. System encomienda, wspierany przez instytucje kościelne, zamienił rdzenną ludność w półniewolników. Miliony ludzi zmarły z powodu przemocy, pracy ponad siły i epidemii. Kościół nie był tu biernym obserwatorem. Był częścią mechanizmu podboju: dostarczał narracji, że to „zbawianie dusz”, podczas gdy w praktyce chodziło o złoto, władzę i zniszczenie całej cywilizacji. To nie była ewangelizacja. To była religijnie opakowana katastrofa cywilizacyjna.

GŁÓWNY ODPOWIEDZIALNY ZA TĘ ZBRODNIĘ PRZEDSTAWICIEL KOŚCIOŁA:

 Papież Aleksander VI Borgia

Papież Aleksander VI (Borgia) – „Architekt” podziału świata
Choć zmarł na długo przed wyprawą Francisco Pizarra do Peru (1532), to on położył fundamenty pod system kolonialny. Bulla Inter Caetera (1493): Aleksander VI, pochodzący z Hiszpanii, wydał dokumenty dzielące „Nowy Świat” między Hiszpanię a Portugalię. Przyznał hiszpańskim monarchom prawo do posiadania nowo odkrytych ziem pod warunkiem ich ewangelizacji. Doktryna Odkrycia: To na jego bullach oparto przekonanie, że ziemie zamieszkane przez „pogan” mogą zostać legalnie odebrane ich prawowitym właścicielom, jeśli ci nie przyjmą chrześcijaństwa.
Papież ten znany był z uczestniczenia w publicznych orgiach (wraz z własną córką) i obsadzenia swoich dzieci na wysokich stanowiskach w Państwie Kościelnym i zapewnił im dobrobyt.